Page 5

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Cur, nisi quod turpis oratio est? Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. Qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit. Duo Reges: constructio interrete. Invidiosum nomen est, infame, suspectum. Non autem hoc: igitur ne illud quidem. An haec ab eo non dicuntur?

Deque his rebus satis multa in nostris de re publica libris sunt dicta a Laelio. Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Nec enim, dum metuit, iustus est, et certe, si metuere destiterit, non erit; Quid est igitur, inquit, quod requiras? Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Videamus igitur sententias eorum, tum ad verba redeamus.

Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Idemque diviserunt naturam hominis in animum et corpus. Erit enim instructus ad mortem contemnendam, ad exilium, ad ipsum etiam dolorem. Dicam, inquam, et quidem discendi causa magis, quam quo te aut Epicurum reprehensum velim. Quem quidem vos, cum improbis poenam proponitis, inpetibilem facitis, cum sapientem semper boni plus habere vultis, tolerabilem. At quicum ioca seria, ut dicitur, quicum arcana, quicum occulta omnia? Hoc Hieronymus summum bonum esse dixit.

Quae si potest singula consolando levare, universa quo modo sustinebit? Non igitur potestis voluptate omnia dirigentes aut tueri aut retinere virtutem. Eorum enim omnium multa praetermittentium, dum eligant aliquid, quod sequantur, quasi curta sententia; Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt. Paria sunt igitur.

Est enim tanti philosophi tamque nobilis audacter sua decreta defendere. Et quod est munus, quod opus sapientiae? Aliena dixit in physicis nec ea ipsa, quae tibi probarentur; An est aliquid, quod te sua sponte delectet? Non modo carum sibi quemque, verum etiam vehementer carum esse? Sed quoniam et advesperascit et mihi ad villam revertendum est, nunc quidem hactenus; Quo modo? Quod eo liquidius faciet, si perspexerit rerum inter eas verborumne sit controversia. De quibus cupio scire quid sentias.

Quare attendo te studiose et, quaecumque rebus iis, de quibus hic sermo est, nomina inponis, memoriae mando; Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius. Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Occultum facinus esse potuerit, gaudebit; Eodem modo is enim tibi nemo dabit, quod, expetendum sit, id esse laudabile. An est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia? Equidem e Cn. Mihi quidem Homerus huius modi quiddam vidisse videatur in iis, quae de Sirenum cantibus finxerit. At, illa, ut vobis placet, partem quandam tuetur, reliquam deserit.

Et harum quidem rerum facilis est et expedita distinctio. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem;

Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. Quod autem principium officii quaerunt, melius quam Pyrrho; Graecis hoc modicum est: Leonidas, Epaminondas, tres aliqui aut quattuor; An hoc usque quaque, aliter in vita? Quae similitudo in genere etiam humano apparet. Non est igitur voluptas bonum. Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. In quibus doctissimi illi veteres inesse quiddam caeleste et divinum putaverunt.

Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Non igitur de improbo, sed de callido improbo quaerimus, qualis Q. Sed tamen enitar et, si minus multa mihi occurrent, non fugiam ista popularia. Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Atqui perspicuum est hominem e corpore animoque constare, cum primae sint animi partes, secundae corporis. Sed utrum hortandus es nobis, Luci, inquit, an etiam tua sponte propensus es? Itaque ad tempus ad Pisonem omnes.

Hoc enim identidem dicitis, non intellegere nos quam dicatis voluptatem. Isto modo ne improbos quidem, si essent boni viri. Quae si potest singula consolando levare, universa quo modo sustinebit? Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio.